PENALTY WITH ‘LOVE’

Posted: March 13, 2009 in Short Story
Tags: ,

บทลงโทษด้วย “ความรัก”

 วันนี้บังเอิญได้รับเมลส่งต่อ (forwarded mails) ซึ่งปกติผมก็จะอ่านมั่งไม่อ่านมั่งแล้วแต่เวลาจะอำนวย แต่มาสะดุดกับหัวข้อเรื่องของเมลที่ว่า “บทลงโทษด้วยความรัก” ก็เลยลองอ่านดูสักหน่อย ซึ่งผมต้องขออภัยที่ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้เขียนเรื่องนี้ขึ้นมา หรือแปลมาจากต้นฉบับของใคร ยังไงก็ขออนุญาตนำเรื่องราวต่อไปนี้มาเผยแพร่ต่อในบล็อกนี้ เพราะเห็นว่ามีคุณค่าต่อใครอีกหลายๆ คน นะครับ

วันหนึ่งเมื่อยังเด็ก แอนดี้น้องชายของฉันนั่งอยู่ที่มุมห้องนั่งเล่น ในมือข้างหนึ่งมีปากกาหนึ่งด้าม ขณะที่ในมืออีกข้างหนึ่งก็ถือหนังสือสะสมราคาแพงของพ่อ แอนดี้คงจะปีนขึ้นไปหยิบจากบนชั้นหนังสือ เมื่อพ่อเดินเข้ามาในห้อง แอนดี้ก็ก้มหน้างุดและทำท่ากระสับกระส่าย เขารู้ตัวดีเชียวละว่ากำลังทำผิด แม้จากระยะไกล ฉันก็เห็นรอยขีดเขียนเปรอะไปทั่วบนหน้าหนังสือของพ่อ และตอนนี้แอนดี้ก็กำลังจ้องมองพ่อตาโตด้วยความหวาดหวั่น รอคอยที่จะถูกทำโทษ พ่อหยิบหนังสือขึ้นมามอง แล้วก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้โดยไม่พูดอะไรสักคำ หนังสือทุกเล่มมีความหมายต่อพ่อมาก หนังสือคือความรู้ และหนังสือเล่มนี้ก็เป็นหนังสือสะสมราคาแพง แต่ในขณะเดียวกันท่านก็เป็นพ่อที่รักลูกมาก สิ่งที่พ่อทำในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านั้นยอดเยี่ยมมาก แทนที่ท่านจะลงโทษหรือดุแอนดี้ หรือแม้แต่ตำหนิความซุกซน พ่อกลับนั่งลง หยิบปากกาในมือแอนดี้ขึ้นมาถือไว้ แล้วก็เขียนอะไรบางอย่างลงในหน้าหนังสือสะสมราคาแพงนั้นเสียเอง พ่อเขียนที่ข้างๆ ลายเส้นที่แอนดี้ขีดว่า “ภาษาของแอนดี้เมื่ออายุสองขวบ”

ต่อไปนี้ ไม่ว่าครั้งไหนที่พ่อหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาเปิด พ่อก็จะเห็นใบหน้าน้อยๆ ที่น่ารักและดวงตาที่สดใสของลูก และจะขอบคุณพระเจ้าที่ประทานเด็กน้อยคนนี้มาให้ขีดเขียนบนหนังสือแสนหวงของพ่อ ลูกทำให้หนังสือเล่มนี้ของพ่อมีความหมายเหมือนกับที่พี่ๆ ของลูกนำความหมายมาสู่ชีวิตของพ่อเหมือนกัน

ว้าว… ฉันคิด นี่หรือคือการลงโทษของพ่อ? นานๆ ครั้งฉันก็จะหยิบหนังสือที่สะสมไว้มาให้ลูกหลานของฉันขีดเขียนเล่น ทุกครั้งที่มองดูลายมือหยุกหยิกเหล่านั้น ฉันก็จะนึกถึงสิ่งที่พ่อทำในวันนั้น พ่อได้สอนให้ฉันรู้ว่า… อะไรกันแน่ที่มีค่าต่อชีวิตของเราอย่างแท้จริง ซึ่งนั่นก็คือ “คนที่เรารัก” ไม่ใช่วัตถุสิ่งของ

ลองมองย้อนดูตัวเองในแต่ละวัน เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นได้อยู่เสมอ เช่นคุณนั่งกินข้าวกับภรรยาอยู่ที่ร้านอาหาร เธอหวังดีอยากจะเทซอสให้คุณ แต่มันกลับหกไปเลอะเสื้อตัวเก่งของคุณ และคุณก็ทำสีหน้าตำหนิเธอและคำพูดที่บอกว่า “เดี๋ยวผมเทเองก็ได้” นอกจากคำขอโทษที่เธอพร่ำบอก น้ำตาใสๆ ก็เริ่มเอ่อขึ้นในใจเช่นเดียวกัน และอาหารมื้อนั้นไม่มีรสชาติสำหรับเธอเสียแล้ว แต่ถ้าคุณบอกเธอว่า “ถ้าซักไม่ออกก็ไม่เป็นไรหรอก เมื่อผมหยิบเสื้อขึ้นมาใช้ครั้งใด ผมจะหวนนึกถึงร้านอาหารนี้ทุกครั้งไปที่ได้มีโอกาสมาทานข้าวกับคุณ และได้คิดทุกครั้งว่าภรรยารักและเอาใจใส่ผมมากเท่าใด (จนเทซอสหกใส่ผม) แต่ว่าคราวหน้าออกมาทานข้าว ผมจะเป็นคนเทซอสให้คุณมั่ง (ทีนี้ตาผมมั่ง) รอยยิ้มจากหัวใจของเธอได้เริ่มโบยบินแล้ว แค่นี้คุณก็ลงโทษเธอให้ระวังมากขึ้นแล้ว

สิ่งที่มีค่าต่อชีวิตคนเรานั้นไม่ใช่ นาฬิกาเรือนละแสน หรือเนคไทเส้นละหลายๆ พัน แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจที่คุณรู้ว่ามีใครคนหนึ่งเฝ้ารัก เฝ้าถนอม เฝ้าห่วงใย และคอยแคร์ความรู้สึกคุณอยู่ตลอดเวลาต่างหาก แล้วคุณล่ะ เคยลงโทษใครด้วย “ความรัก” หรือเปล่า?

ได้อ่านเรื่องราวข้างบนนี้แล้ว มีความรู้สึกดีๆ บ่อยครั้งที่คนเราอาจจะเคยตั้งคำถามในใจว่า “เราเกิดมาเพื่ออะไร ?” เรื่องที่นำมาเล่าให้ฟังนี้ อาจจะเป็นคำตอบที่คุณกำลังหาอยู่ก็ได้

Comments
  1. da says:

    มีแง่มุมเสนอที่น่าสนใจ…ขอบคุณ

  2. Chocolate says:

    "บทลงโทษด้วยความรัก" ก็ซึ้งดีค่ะ คุณอา หนูอ่านแล้ว ชอบนะคะ ^^

  3. Piyacheep says:

    ดีครับ แต่เครียดเลยอยากให้โลกนี้มีแตรัก เอื้ออาทรจังเลยครับน้องๆ ม.อ. ถามถึงนะครับพี่

  4. K says:

    wow…very good.Thank you for a nice poem. "LOVE" is a big word.Wish everybody lucky in love and happy in life…and you thanks. for share a good thing….Kanjaa.

  5. Peerawas says:

    I like this story too.I try to remember every good memory.

  6. oais says:

    ความรัก….ลงโทษ ..อบอุ่นมากคับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s